Murat, cezaevinin koridorunda diğer mahkûmlarla birlikte ilerlerken bir anda durdu.
Önünde yürüyen kadın görevlinin boynunda eski, oval biçimli bir madalyon vardı.
Murat’ın yüzü değişti.
— O madalyonu nereden aldınız? diye sordu.
Görevli Selin hemen arkasını döndü.
— Sırana dön ve yürümeye devam et.
Fakat Murat gözlerini madalyondan ayıramıyordu.
— Annemde de aynısından vardı. Hep iki tane yapıldığını söylerdi.
Selin istemsizce elini boynuna götürdü.
Bu madalyon çocukluğundan beri onunlaydı. Onu büyüten ailesi, Selin’in yetimhaneye getirildiğinde yanında bulunan tek eşyanın bu olduğunu anlatmıştı.
Murat daha sonra madalyonun arka yüzündeki küçük çizikten söz etti.
Selin’in bakışları değişti.
Çünkü o iz gerçekten oradaydı.
Murat, yıllar önce küçük bir kız kardeşi olduğunu anlattı. Adı Aylin’di. Annesi ona, kız kardeşinin çok küçükken öldüğünü söylemişti.
Selin konuşmayı bitirdi, fakat o gece gördüklerini unutamadı.
Birkaç gün sonra kendi geçmişine ait eski kayıtları araştırmaya başladı.
Arşivden çıkan sararmış dosya bütün hayatını değiştirdi.
Selin’in doğum adı aslında Aylin’di.
Doğum tarihi Murat’ın söylediği tarihle aynıydı. Annesinin adı da uyuşuyordu.
Belgelerde, ailenin yıllar önce büyük bir maddi krize girdiği yazıyordu. Anne, küçük kızını geçici olarak devlet korumasına bırakmış, daha sonra çaresizlik içinde evlat edinilmesine izin vermişti.
Ancak oğluna gerçeği anlatmamıştı.
Murat’a kız kardeşinin öldüğünü söylemişti.
Selin dosyayla birlikte Murat’ın karşısına çıktığında elleri titriyordu.
— Sanırım ben Aylin’im, dedi.
Murat uzun süre tek kelime edemedi.
Sonra annesinden kalan eşyaların arasında yıllardır sakladığı küçük bir kutuyu getirdi.
Kutudan ikinci bir madalyon çıktı.
İkisi yan yana konulduğunda neredeyse tamamen aynıydı.
Daha sonra annelerinin hiç gönderilmemiş bir mektubu bulundu.
Kadın mektupta, kızını vermek zorunda kaldığı için hayatı boyunca kendisini affedemediğini yazmıştı. Yıllar sonra onu geri bulmaya çalışmış, fakat yeni adı ve adresi gizli kaldığı için izine ulaşamamıştı.
Oğluna ise utandığı için gerçeği söyleyememişti.
Aylar sonra Murat cezasını tamamlayıp cezaevinden çıktığında kapının önünde Selin bekliyordu.
Bu kez üzerinde üniforma yoktu.
Boynunda sadece eski madalyon vardı.
Murat cebinden diğerini çıkardı.
İki kardeş uzun süre birbirine baktı.
Geçmişte kaybettikleri yılları geri getiremezlerdi.
Ama o gün, bir annenin yıllarca sakladığı sır ve iki eski madalyon sayesinde birbirlerini yeniden bulmuşlardı.
Mahkûm, kadın polisin boynunda annesinin madalyonunu gördü…